Bloom taksonomisi nedir?

Bloom taksonomisi, eğitimde hedeflerin farklı karmaşıklık seviyelerine göre düzenlenmesini sağlayan etkili bir sistemdir. Öğrenme süreçlerini daha iyi anlamak ve öğretim yöntemlerini geliştirmek amacıyla oluşturulan bu yapı, bilişsel, duyuşsal ve psikomotor alanlarda çeşitli hedefleri içermektedir. Eğitimciler, bu taksonomi sayesinde öğrencilerin hangi seviyede bilgiye sahip olduklarını değerlendirebilir ve öğretim stratejilerini buna göre şekillendirebilirler.

Bloom Taksonomisi, eğitimde öğrenme hedeflerinin karmaşıklık ve özgüllük seviyelerine göre sınıflandırılması için kullanılan üç hiyerarşik modelden oluşur. Bu üç liste, bilişsel, duyuşsal ve psikomotor alanlardaki öğrenme hedeflerini kapsar.

Bilişsel alan, düşünce, zihinsel etkinlikler, yorum yapma gibi davranışları içerir ve altı basamaktan oluşur :

1. Bilgi. Bilgilerin olduğu gibi hatırlandığı basamaktır.
2. Kavrama. Bilgilerin yorumlanarak farklı ifade edilebildiği basamaktır.
3. Uygulama. Bilgilerin toplandığı, araştırıldığı, uygulandığı, günlük hayata geçirildiği, gerçekleştirildiği basamaktır.
4. Analiz. Bir bağlantının kurucu unsurlarına veya parçalarına, fikirlerin göreceli hiyerarşisinin netleştirileceği ve/veya ifade edilen fikirler arasındaki ilişkilerin açık hale getirileceği şekilde parçalanmasına işaret etmektedir.
5. Sentez. Bir bütün oluşturacak şekilde elementleri ve parçaları bir araya getirme sürecini içermektedir.
6. Değerlendirme. Verilen amaçlar için malzemelerin ve yöntemlerin muhakeme edilmesi sürecini ifade etmektedir.

2001 yılında yapılan revizyonla, sentez basamağı "yaratma" adını almış ve değerlendirme basamağı ile yer değiştirmiştir.

Bloom Taksonomisi, eğitmenlerin öğrencilerin ulaşabileceği akademik seviyeyi belirlemelerine yardımcı olmayı amaçlar.